Bosna Hersek'in ilk opera divası ve dünya çapında tanınan primadona Bahrija Nuri Hadžić, vefatının 33. Yıl dönümünde, 1993 yılında Belgrad'da hayatını kaybetmesinin ardından anılıyor. 1904 yılında Sarajevo'da doğan Hadžić, 20. Yüzyılın otuzlu yıllarında Avrupa'da deneysel opera repertuvarını başarıyla sahneleyen önemli bir isimdi.
Yazar Osman Nuri Hadžić'in dört kızından en büyüğü olan Bahrija Nuri Hadžić, çocukluğunu ve gençliğini Mostar'da geçirdi. Müzik eğitimi için Belgrad'a taşınan ailesiyle birlikte, bugünkü "Mokranjac" Müzik Okulu'nda eğitimine başladı. 1923 yılında Viyana Devlet Yüksek Müzik ve Sanat Akademisi'nin Şarkı Söyleme Bölümü'ne kabul edildi ve ünlü profesör Thea Lierhammer ile çalıştı.
Beş yıllık eğitiminin ardından 1928-1931 yılları arasında İsviçre'nin Bern kentinde ilk profesyonel görevini üstlenen Hadžić, bu süreçte kırktan fazla başrol oynayarak büyük bir ün kazandı. Bern'de ilk kez sahnelediği "Salome" operasının başrolü, müzik eleştirmenleri tarafından en yüksek sanatsal başarısı ve gelmiş geçmiş en iyi "Salome" yorumu olarak kabul edildi. Hatta operanın bestecisi Richard Strauss, 1939'da Zürih'te 75. Yaş günü kutlamalarında Hadžić'in kendi yönetiminde şarkı söylemesinin ardından, "35 yıldır beklediğim Salome bu" ifadesini kullanmıştı.
Besteci Stevan Hristić'in teşvikiyle 1931 yılında Belgrad Operası'na katılan Bahrija Nuri Hadžić, kısa sürede primadonalığa yükseldi ve II. Dünya Savaşı dönemindeki bir ara hariç, 1960 yılına kadar burada sahne aldı. Savaş sırasında, Mussolini ve Hitler için şarkı söylemek istemediğini belirterek sahnelere ara verdiğini açıklamıştı.
Kariyeri boyunca "Lulu", "Aida", "Il trovatore", "Manon", "Werther", "Salome", "La Fanciulla del West", "Jenufa", "Koštana" gibi birçok önemli operada başroller üstlenen Hadžić, dünya genelindeki opera sahnelerinde unutulmaz performanslara imza attı.
