Bosna Hersek savunma savaşının simge isimlerinden General Izet Nanić, 5 Ağustos 1995 tarihinde bir VRS pususunda hayatını kaybetti. 505. Bužim Tugayı Komutanı olan Nanić, 31 yıl önce gerçekleştirdiği stratejik hamleyle Unsko-Sanski Kanton'daki 1.200 günü aşan blokajın sona ermesini sağladı.

General Izet Nanić kimdir ve askeri kariyeri nasıldı?

Bužim'de Rasime ve İbrahim çiftinin yedi oğlundan ikincisi olarak dünyaya gelen Izet Nanić, eğitim hayatını Zagreb'de sürdürdü. Orta askeri okulu ve 1987 yılında tamamladığı Askeri Akademi eğitiminden sonra eski JNA bünyesinde Teğmen rütbesiyle görev yaptı. 1992 yılının başında, dönemin politik gelişmeleri nedeniyle JNA'dan ayrılan Nanić, ailesiyle birlikte doğduğu yer olan Bužim'e döndü.

Bosna Hersek'in bağımsızlık mücadelesinin ilk günlerinde savunma organizasyonlarını kuran Nanić, 1 Ağustos 199el tarihinde Bužim Terör Savunma (TO) Şefi olarak atandı. Ağustos ayı ortasında ise 105. Bužim Taarruzlu Krajina Tugayı'nı kurarak 5. Korps bünyesinde "Hamza" ve "Gazije" gibi özel birliklerin oluşmasına öncülük etti.

Tarihi başarılar ve ölüm anı

Nanić komutanlığındaki birlikler; Ćorkovača, Munja 93' ve Breze 94' gibi operasyonları başarıyla tamamladı. 18 Haziran 1994 tarihinde Velika Kladuša (Kapan bölgesi) çatışmalarında yaralanan Nanić, askeri başarıları nedeniyle 14 Ağustos 1994 tarihinde Bosna Hersek'in en yüksek savaş nişanı olan "Zlatni ljiljan" (Altın Zambak) ile ödüllendirildi.

5 Ağustos 1995 tarihinde, Hırvat ordusunun "Oluja" operasyonuyla eş zamanlı olarak, Nanić liderliğindeki birlikler Ćorkovača'dan Dvor na Uni yönüne doğru ilerledi. Bu çatışma sırasında VRS tarafından kurulan bir pusuda hayatını kaybeden komutanın ardından, aynı günün akşam saatlerinde Bosna ve Hırvat güçleri Tržačkih Raštela bölgesinde birleşerek bölgedeki uzun süreli kuşatmayı kırdı.

Generalin savaş günlüğündeki son mesajı

Nanić'a 1998 yılında ölümünden sonra "Kurtuluş Savaşı Kahramanı" unvanı verildi ve rütbesi Tugay Generali olarak yükseltildi. Ölümünden sadece bir gece önce savaş günlüğüne yazdığı satırlar, Bosna Hersek halkı için bir vasiyet niteliği taşıyor: "Her şey oyunun içinde. Umarım başarılı olurum. Ben de onlarla birlikte, sonra da halk. Zafer çok yakın, Tanrı izin verirse Bosna Hersek'imiz bizim olacak. Hayal ettiğimi yapabileceğimi hissediyorum. Keşke gücüm ve şansım olsa. Her şeyimi ortaya koydum. Elektrik kesildi. Bol şans!"

Bosna Hersek tarihinin bu kritik dönemi, bugün hala Unsko-Sanski kanton bölgesindeki yerel halkın hafızasında derin bir iz bırakmaya devam ediyor.